هر وقت به لحظه ی پیاده شدن امام خمینی(ره) از هواپیما ، یا تیتر امام آمد روزنامه اطلاعات اون زمان نگاه می کنم ، یه حس عجیب و شور انگیز به سراغم میاد.
انگار این تیتر و این آمدن حرف عجیبی دارند. امامی که شعله های ایمان رو در دل مردم روشن کرد و طولی نکشید که تبعید و از بین مردم غایب شد و روز دوازدهم بهمن برگشت . "امام آمد"
مردم ایران از آزمون آمدن امام سربلند بیرون آمدند.مردم ایران آمدن امام را قبلا تمرین کرده اند.
آمدن خمینی مانور آمادگی برای ظهور بود.
آمدن امام در روز دوازدهم ، آمدن امام دوازدهم را نوید می هد ، و آغاز نهضتی است که آرمانش با ظهور گره خورده است."خدایا،خدایا، تا انقلاب مهدی از نهضت خمینی محافظت بفرما"
نهضتی که باورش عبور راه قدس از کربلاست ، راهی که از کربلایش گذشته ایم ، و خبرهای شهادتی که از حوالی قدس به گوش می رسند ، و قدسی که آزادیش دروازه ی ورود به ظهور است ، و فرمانده ی بی نظیری که شجاعانه اعلام می کند: "اسرائیل بیست و پنج سال آینده را نخواهد دید"
می دانم که وقت تعیین کنندگان دروغ گویانند اما ...
چه زیباست آن لحظه ای که پرچم انقلاب به دست صاحبش برسد.
"انهم یرونه بعیدا و نراه قریبا"
بقیه در ادامه مطلب...
- سه شنبه ۱۲ بهمن ۹۵